تاثیر گانودرما لوسیدوم بر عملکرد کلیه

تاثیر مکمل گانودرما لوسیدوم بر نشانگر های عملکرد کلیه و بافت شناسی موش های نژاد آلبینو تغذیه شده با پراکسید هیدروژن در آب آشامیدنی طی ۳۰ روز

چکیده

ما در این مقاله، تاثیر قارچ گانودرما لوسیدوم (Reishi) بر نشانگر های عملکرد کلیه در ۴ گروه از موش ها (۵ موش در هر گروه) بررسی کردیم. گروه اول شامل ۰/۵ درصد پراکسید هیدروژن در آب آشامیدنی (HPD)، گروه دوم شامل ۰/۵ پراکسید هیدروژن + ۰/۰۳ گرم ویتامین C، گروم سوم ۰/۵ پراکسید هیدروژن + ۰/۰۳ گرم گانودرما لوسیدوم در رژیم غذایی به مدت ۳۰ روز بودند. گروه چهارم هم شامل گروه کنترل تنها با جیره پایه در آب آشامیدنی بود. در روز ۳۰، نمونه خون از اوره سرم، کراتینین، سیستاتین C و لیپوکالین-۲ گرفته شد و جوندگان جهت بررسی میکروسکوپی بافت کلیه، قربانی شدند. در مقایسه با گروه کنترل، در روز ۳۰، گروه هایی که تنها پراکسید هیدروژن دریافت کردند، سطح اوره سرم ۴۰% بالاتر و در گروه ویتامین C 27% بالاتر بود. در گروه اول، کراتینین ۳۹%، سیستاتین ۱۴۱%-۷۰% و لیپوکالین ۲۹% بالاتر از گروه کنترل بود (P < 0.05). با این حال، هیچ تفاوت معنی داری در هیچ مقیاسی بین گروه کنترل و گروه های تغذیه شده با گانودرما لوسیدوم مشاهده نشد. در مقایسه با کلیه های طبیعی، بررسی میکروسکوپی بخش های کلیه در موش های آلوده به پراکسید هیدروژن تخریب گلومرول های بخش کورتکس، ایجاد لخته در رگ های بینابینی و دژنره شدن سلول های اپیتلیال توبول های کلیوی را نشان داد. به استثنای چند گلومرول آتروفی شده و سلول های لومن اپیتلیال تخریب شده، اکثر بخش ها در موش های تغذیه شده با گانودرما لوسیدوم طبیعی بود.

مقدمه

اندام زایشی، میسل و اسپور قارچ گانودرما لوسیدوم حاوی ترکیبات آنتی اکسیدانی می باشد. ما از پراکسید هیدروژن (H2O2) برای القای استرس اکسیداتیو در کلیه موش ها استفاده کردیم. Pillai و همکاران (۲۰۱۱) نشان دادند رژیم غذایی شامل گانودرما لوسیدوم سبب کاهش اوره سرم و کراتینین می شود که می تواند با سمیت کلیوی ایجاد شده توسط پراکسید هیدروژن مقابله کند. سیستاتین C توسط گلومرول ها مجددا جذب شده اما از طریق توبول ها خارج نمی شود و از این رو، جهت ارزیابی عملکرد کلیه استفاده می شود. لیپوکالین-۲ (LCN2) یک گلیکوپروتئین ترشحی با وزن ۲۵ کیلودالتون بوده که سبب القای بیان آنزیم های آنتی اکسیدانی کاهش دهنده رادیکال آزاد می شود. ما تاثیر گانودرما لوسیدوم بر نشانگر های عملکرد کلیه موش های نژاد آلبینو تحت تاثیر با پراکسید هیدروژن در آب آشامیدنی طی ۳۰ روز بیان کردیم.

مواد و روش کار

پودر گانودرما لوسیدوم از شرکت DXN (مالزی) خریداری شد. به ۴ گروه موش های پنج ماهه نژاد آلبینو، هر کدام ۰/۵ درصد هیدروژن پراکسید در آب آشامیدنی (گروه ۱)، با ۰/۰۳ گرم ویتامین C خوراکی (گروه ۲) یا ۰/۰۳ گرم گانودرما لوسیدوم (گروه ۳) در رژیم غذایی به مدت ۳۰ روز داده شد. گروه کنترل هم شامل جیره پایه به همراه آب آشامیدنی بود (گروه ۴). در روز ۳۰، موش ها قربانی شده و بافت کلیه آن ها جهت بررسی میکروسکوپی در فرمالین ۱۰% فیکس شد. سطح سرمی سیستاتین C و لیپوکالین-۲ به روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تفاوت معنی دار به روش ANOVA تعیین شد (P 0.05).

نتایج

نتایج در جدول ۱ و به صورت تصاویر ۱-۵ نمایش داده شد.

جدول۱٫ میانگین + انحراف معیار اوره سرم، کراتینین، سیستاتین C و لیپوکالین-۲ در موش های تغذیه شده با ۰/۵ درصد پراکسید هیدروژن در آب آشامیدنی در حضور یا عدم حضور ۰/۰۳ گرم ویتامین C یا گانودرما لوسیدوم طی ۳۰ روز

  اوره (mg/dl) کراتینین (mg/dl) سیستاتین C (mg/dl) لیپوکالین ۲(ng/ml)
کنترل ۲/۶۹±۲۱/۸۰ ۰/۱۵±۱/۰۵ ۰/۰۴±۱/۵۳ ۰/۱۶±۱۴/۲۶
پراکسید ۵/۰ درصد ۲/۰۰±۳۶/۶۶ (۴۰%)* ۰/۱۹±۱/۴۶ (۳۹%)* ۰/۰۶±۳/۷۰ (۱۴۱%)* ۰/۲۵±۱۸/۳۵(۲۹%)*
پراکسید+ویتامین C ۲/۹۳±۳۰/۰۰ (۲۷%)* ۰/۳۵±۱/۳۹ ۰/۰۳±۲/۶۰ (۷۰%)* ۰/۲۳±۱۴/۸۶
پراکسید+گانودرما لوسیدوم ۱/۳۳±۲۲/۳۳ ۰/۹۵±۱/۲۹ ۰/۰۴±۲/۲۵ * ۰/۲۶±۱۴/۶۱

* تفاوت با گروه کنترل را نشان می دهد (P < 0.05). (%) درصد تفاوت با گروه کنترل را نشان می دهد(P < 0.05).

شکل ۱٫ کلیه نمونه کنترل: گلومرول ها و توبول های پروکسیمال حلقوی نرمال (H&EX40).
شکل ۲٫ کلیه نمونه کنترل: مدولا و لوله هنله نرمال (H&EX40).

شکل ۳ و ۴ تصاویر میکروسکوپی بافت کلیه از موش های تغذیه شده با ۰/۵ هیدروژن پراکسید در آب آشامیدنی به مدت ۳۰ روز هستند.

شکل ۳٫ کلیه موش های تغذیه شده با ۵/۰ درصد پراکسید هیدروژن تخریب گلومرول ها، ایجاد لخته در رگ های بینابینی و هایپرتروفی سلول های اپیتلیال را نشان می دهد.
شکل ۴٫ کلیه موش های تغذیه شده با ۵/۰ درصد پراکسید هیدروژن تخریب و آتروفی شبکه گلومرولی (پیکان آبی) و احتقان عروق (پیکان قرمز) را نشان می دهد. در بافت بینابینی، لخته های وریدی مشاهده شد (H&EX40).

شکل ۵ تا ۸ کلیه موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن در کنار ۰/۰۳ گرم ویتامین C را نشان می دهد.

شکل ۵٫ کلیه موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن در کنار۰۳/۰ گرم ویتامین C: تصاویر تجمع لنفوسیت ها و هایپرتروفی سلول های اپیتلیال توبول های کلیوی به همراه احتقان عروق و همولیز را نشان می دهد. هایپرتروفی شبکه گلومرولی و اتساع توبول ها مشاهده شد. تجمع لنفوسیت ها اطراف گلومرول ها و رگ ها مشاهده شد (H&EX40).
شکل ۶٫ هایپرتروفی گلومرول ها و تجمع لنفوسیت ها (H&EX40).
شکل ۷٫ تعداد کمی گلومرول آتروفی شده و سلول های لومن اپیتلیال تخریب شده (X40).
شکل ۸٫ کلیه موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن به همراه مکمل گانودرما لوسیدوم: توبول های پروکسیمال و دیستال حلقوی نرمال
شکل ۹٫ کلیه موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن به همراه مکمل گانودرما لوسیدوم: لوله هنله نرمال در مدولای کلیوی.
شکل۱۰٫ کلیه موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن به همراه مکمل گانودرما لوسیدوم: آتروفی گلومرولی در بخش کورتکس کلیه (H&EX40).

بحث

نتایج ما نشان می دهد که در مقایسه با گروه های کنترل نرمال، پراکسید هیدروژن در آب آشامیدنی (HPD) باعث افزایش قابل توجهی در اوره سرم (۴۰%) و کراتینین (۳۹%) در موش های نژاد آلبینو گردید. همانطور که در جدول ۱ مشخص شده است مکمل ویتامین C سبب کاهش این معیار ها شده است، اما مکمل گانودرما لوسیدوم نقش بیشتری در کاهش اوره حاصل از HPD داشته است که با نتایج حاصل از مطالعه Naokikashimoto و همکاران (۲۰۱۰) و Fernandez-Rojas و همکاران (۲۰۱۴) با عصاره متانولی گانودرما لوسیدوم مطابقت دارد. Pillai و همکاران (۲۰۱۱) نشان دادند گانودرما لوسیدوم سبب کاهش اوره سرم و کراتینین می شود که با سمیت کلیوی حاصل از پراکسید هیدروژن مقابله می کند.

سیستاتین C پروتئین مهار کننده آنزیم سیستئین پروتئیناز بوده که توسط گلومرول ها بازجذب شده اما از طریق توبول ها خارج نمی شود و از این رو، جهت ارزیابی عملکرد کلیه استفاده می شود. ما شاهد افزایش ۱۴۷ درصدی سیستاتین C در موش های تغذیه شده با پراکسید هیدروژن بودیم. همانطور که در جدول ۱ آمده است، مکمل قارچی سبب کاهش قابل توجهی (%۶۷-) در سیستاتین شده است.

لیپوکالین-۲ (LCN2) یک گلیکوپروتئین ترشحی با وزن ۲۵ کیلودالتون بوده که سبب القای بیان آنزیم های آنتی اکسیدانی کاهش دهنده رادیکال آزاد می شود. به نظر می رسد HPD موجب افزایش سطح لیپوکالین-۲ تا ۲۹% شده است، اما مکمل گانودرما لوسیدوم تا حدود ۲۶%- این معیار را کاهش داده است.

در مقایسه با کلیه های طبیعی، بررسی میکروسکوپی بخش های کلیه در موش های آلوده به پراکسید هیدروژن تخریب گلومرول های بخش کورتکس، ایجاد لخته در رگ های بینابینی و دژنره شدن سلول های اپیتلیال توبول های کلیوی را نشان داد. تیمار با HPD ممکن است باعث ترشح سیتوکین ها، TNF-α، اینترکولین IL-1 و IFN-c شود. نتایج نشان داد که مکمل گانودرما لوسیدوم سبب کاهش آسیب کلیوی ناشی از HPD می شود که با یافته های حاصل از مطالعه Zhong و همکاران (۲۰۱۵)، Tze Chenhsieh (2011) و Tze-Chen و Joseph (2011) مطابقت دارد.

منبع: www.academia.edu

بهترین گونه گانودرما را می توانید بصورت پودر شده از اینجا تهیه کنید – و یا بصورت پودر نشده از اینجا تهیه کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *