تاثیر عصاره اتانولی گانودرما لوسیدوم بر افزایش فعالیت جنسی موش های صحرایی نر نژاد ویستار

چکیده

پیش زمینه: از دیرباز، گانودرما لوسیدوم در اختلالات جنسی آقایان نقش داشته است. هدف از این مطالعه، بررسی و تعیین پتانسیل این گیاه بر عملکرد جنسی می باشد.

مواد و روش کار: تعیین این ویژگی با تجویز خوراکی دو دوز متفاوت (۱۵۰ و ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) از عصاره اتانولی گانودرما لوسیدوم انجام شد. سیلدنافیل سیترات (ویاگرا) و آب مقطر به ترتیب به عنوان کنترل مثبت و کنترل منفی استفاده شدند. پارامتر هایی همچون پرش، دخول و انزال، عملکرد جفت گیری و گرایش نسبت به جنس ماده، محیط و نسبت به خود بررسی شدند. سطح تستوسترون سرم نیز مورد اندازه گیری قرار گرفت.

نتایج: نتایج نشان داد که عصاره به طور قابل توجهی سبب افزایش میل جنسی و عملکرد جفت گیری موش ها شده است. علاوه بر این، افزایش قابل توجهی در تعداد دفعات جفت گیری و انزال ها مشاهده شد. موش های تیمار شده با عصاره گانودرما لوسیدوم، تمایل بیشتری نسبت به موش های ماده نشان دادند. سطح تستوسترون در گروه های تحت درمان افزایش یافت.

نتیجه گیری: عصاره اتانولی گانودرما لوسیدوم تاثیر مثبتی بر میل جنسی موش های صحرایی نژاد ویستار داشت. در این مورد، دوز کمتر از ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم موثرتر بود.

پیش زمینه

ناباروری در مردان می تواند به دلیل وجود مشکلاتی در سیستم تولید مثل آن ها از جمله کاهش میل جنسی، انزال زودرس و اختلال نعوظ باشد. رابطه جنسی جنبه مهمی از زندگی هر موجود زنده ای بوده که سبب بقای نسل می شود. ترکیباتی که موجب افزایش میل جنسی می شوند، تحت عنوان ترکیبات افرودیازیاک (aphrodisiac) نامیده می شوند. اصطلاح افرودیازیاک از واژه “افرودیت” منشا گرفته است که در اساطیر یونانی به معنای “الهه عشق، زیبایی و شور جنسی” بوده است. در طب الوپاتی، داروهای متنوعی جهت افزایش میل جنسی در آقایان و خانم ها وجود دارد، اگرچه می توانند اثرات زیان آوری هم به همراه داشته باشند.

مهارکننده های فسفو دی استراز نوع ۵ مانند تادالافیل (سیالیس) و سیلدنافیل (ویاگرا) جزو متداول ترین داروهای افرودیازیاک یا تقویت کننده میل جنسی هستند اما این دارو ها می توانند عوارضی همچون سرگیجه، سردرد، دوبینی، بی نظمی ضربان قلب، سوهاضمه، اسهال و گرگرفتگی به دنبال داشته باشند.

قارچ ها همواره یکی از منابع اصلی ترکیبات دارویی بوده اند. حدود ۱۰۰۰۰ گونه قارچ وجود دارد که از این تعداد، حدود ۲۰۰۰ گونه اثرات غیرسمی داشته و ۳۰۰ گونه آن اثرات دارویی مهمی نشان دادند. مطالعات نشان می دهد که عصاره قارچ ها می تواند مزیت هایی برای انسان داشته باشند، همانطور که فعالیت های دارویی از جمله ویژگی ضدباکتری، ضد التهابی و ضد ویروسی و ضد فشار خون بالا از خود نشان دادند.

گانودرما لوسیدوم (reishi) به عنوان یک قارچ مقدس در فرهنگ چین یاد می شود. این روزها، گانودرما لوسیدوم به علت دارا بودن خواص دارویی فراوان، مورد توجه زیادی قرار گرفته است. گانودرما نه تنها جهت درمان مشکلات رایج سلامت می تواند کاربرد داشته باشد، بلکه به عنوان یک ترکیب ضد سرطان به تنهایی یا درکنار شیمی درمانی هم شناخته می شود.

از اجزای مختلف گانودرما از جمله اندام زایشی، میسلیوم و اسپور آن ترکیبات فعال زیستی متنوعی استخراج شده است که شامل پروتئین ها، پپتید ها، تری ترپنوئید ها، استرول ها، پلی ساکارید ها، استروئید ها، ونوکلئوتید ها و عناصر کمیاب می باشد. تاکنون،گانودرما لوسیدوم خواص درمانی متفاوتی از خود نشان داده است که از جمله می توان به ویژگی های ضدویروسی، محافظت کنندگی کبد، ضد التهاب، ضد باکتری، ضد تومور، محافظت در برابر اشعه، افزایش نشاط و شادابی، بهبود خواب، ضدفیبروتیک، ضد دیابت، ضد گرفتگی عروق، به دام انداختن رادیکال های آزاد و ویژگی آنتی اکسیدانی اشاره کرد. در این مطالعه، ما اثرات احتمالی عصاره اتانولی گانودرما لوسیدوم (GLE) در افزایش میل جنسی موش های نر نژاد ویستار را بررسی کردیم.

مواد

دارو ها و مواد شیمیایی: عصاره گانودرما لوسیدوم شامل اسپور های ترک خورده و اندام زایشی آن از شرکت Pharmanex (ایالت متحده امریکا) خریداری شد. سیلدنافیل از شرکت داروسازی Pfizer (USA) و پروژسترون و استرادیول بنزوات از شرکت سیگما-الدریچ تهیه شدند.

 

حیوانات: موش های صحرایی بالغ و سالم (نژاد ویستار) با وزن تقریبی بین ۱۵۰-۲۰۰ گرم از خانه حیوانات دانشگاه علوم پزشکی داو، پاکستان خریداری شدند. از قفس های پلی پروپیلن جهت نگهداری حیوانات تحت شرایط کنترل شده در محدوده دمایی ۲۵-۳۰ درجه سانتیگراد با چرخه نوری ۱۲ ساعت روشنایی/۱۲ ساعت تاریکی استفاده شد. غذا و آب به صورت ازاد و دلخواه در اختیار موش ها قرار گرفت. رسیدگی به حیوانات مطابق با “دستورالعمل کار و استفاده از حیوانات آزمایشگاهی/چاپ هشتم” صورت گرفت. قبل از شروع، این مطالعه تحقیقاتی به تصویب کمیته اخلاق دانشگاه Ziauddin رسیده است.

گروه بندی حیوانات: موش های صحرایی نر به چهار گروه تقسیم شدند (تعداد=۶):

گروه I: گروه کنترل، با آب مقطر (۱۰ میلی لیتر/کیلوگرم) به صورت خوراکی به مدت ۴۰ روز تغذیه شدند.

گروه II: گروه تیمار، با عصاره گانودرما لوسیدوم (۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم) به مدت ۴۰ روز تغذیه شدند.

گروه III: گروه تیمار، با عصاره گانودرما لوسیدوم (۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) به مدت ۴۰ روز تغذیه شدند.

گروه IV: گروه دارو استاندارد، با سیلدنافیل سیترات (۵ میلی گرم/کیلوگرم) به مدت ۴۰ روز تغذیه شدند.

آماده سازی موش های صحرایی نر: رفتار های جنسی به مدت ۱۰ روز به موش های صحرایی نر آموزش داده شد. حیواناتی که هیچ میل جنسی نشان ندادند، با سایر موش های فعال از نظر جنسی جایگزین شدند.

آماده سازی موش های صحرایی ماده: مرحله استروس (آماده سازی برای پذیرش جنس نر) در موش های صحرایی ماده به صورت مصنوعی با تزریق زیر پوستی پروژسترون (۰/۵ میلی گرم/۱۰۰ گرم وزن بدن) و استرادیول بنزوات (۱۰ میکروگرم/۱۰۰ گرم وزن بدن) قبل از جفت گیری انجام شد. قبل از انجام آزمایش، میزان پذیرش موش های صحرایی ماده مورد تایید قرار گرفت.

برخی پارامتر ها همچون پرش، عملکرد جفت گیری و گرایش موش های نر نسبت به محیط اطراف، جنس ماده و خودشان مورد ارزیابی قرار گرفت.

 

تست رفتاری پرش

این ویژگی جهش موش های نر به سمت موش های ماده تحت عنوان “پرش” یا “mounting” یاد می شود. برای ارزیابی تعداد پرش ها، از تست رفتاری پرش استفاده شد. موش های نر تیمار شده با عصاره گانودرما لوسیدوم، با موش های ماده غیر استروس جفت شدند. رفتار حیوانات به مدت سه ساعت در روزهای ۱۰، ۲۰ و ۴۰ مطالعه یادداشت شد. موش های نر به صورت جداگانه در هر قفس قرار گرفتند. بعد از گذشت ۱۵ دقیقه، موش های ماده غیر استروس وارد قفس شده و تعداد پرش ها از اولین ساعت تا ۱۵ دقیقه بعدی یادداشت شد. با خارج کردن هر موش ماده به مدت ۱۰۵ دقیقه، زمان استراحت داده شد. مجددا موش ها وارد قفس شده و تعداد پرش ها برای ۱۵ دقیقه قبل از اتمام زمان سه ساعته، ثبت شد. این تست در دمای اتاق (۲۵-۲۷ درجه سانتیگراد) و بین ساعت ۹-۱۲ ظهر انجام شد.

تشخیص عملکرد جفت گیری

در این آزمایش، هر موش نر به صورت جداگانه در یک قفس شیشه ای قرار گرفت. بعد از گذشت ۱۵ دقیقه، ۵ موش ماده استروس یافته وارد قفس شده و طی یک شبانه روز با هم در ارتباط بودند. برای تشخیص وجود اسپرم در موش های ماده، بررسی میکروسکوپی اسمیر واژینال از هر موش ماده انجام شد. وجود اسپرم مثبت در هر گروه از موش ها یادداشت شد.

آزمون میل جنسی

در این آزمون، موش های صحرایی نر که از لحاظ جنسی عملکردی قوی داشتند، انتخاب شدند. تعداد پرش (MF) در این موش ها در عصر روزهای ۱۰، ۲۰ و ۴۰ بررسی شد. قبل از شروع بررسی، غلاف آلت تناسلی جمع شده تا در معرض الت تناسلی موش ها قرار گیرد و از پماد زایلوکائین ۵% در فواصل زمانی ۵، ۱۵ و ۳۰ دقیقه استفاده شد. هر موش نر به صورت جداگانه در یک قفس قرار گرفته و متعاقبا هر موش ماده در همان قفس ها قرار گرفت. تعداد کل دخول و انزال ها بررسی شد.

تعیین فعالیت جهت گیری موش های صحرایی نر

در این آزمون، رفتار موش های صحرایی نر نسبت به محیط اطراف، نسبت به خود و جنس ماده بررسی شد. دفعات بو کشیدن، لیسیدن، بالارفتن و تیمار کردن آلت تناسلی به مدت ۱ ساعت ثبت شد.

 

تهیه سرم برای آنالیز تستوسترون

خون با استفاده از بی حسی کلروفرم از طریق منفذ قلبی جمع آوری شد. با استفاده از سرنگ استریل، ۵ میلی لیتر خون در لوله های برچسب دار و بدون هیچ ماده ضد انعقادی جمع اوری شد. قبل از سانتریفیوژ شدن، لوله ها به مدت ۱۰-۵ دقیقه جهت انعقا، ساکن قرار گرفتند. از سوزن های جداگانه برای هر حیوان استفاده شد. پس از انعقاد، لوله ها به مدت ۱۰ دقیقه در rpm 3000 سانتریفیوژ شدند. پس از سانتریفیوژ شدن، مایع رویی در یک لوله تمیز و خالی جهت تست تستوسترون جمع آوری شد.

ارزیابی تستوسترون

تعیین کمی تستوسترون کل با استفاده از روش رنگ سنجی ایمونوآنزیم به کمک دستورالعمل سازنده (Diametra testosterone ELISA kit) انجام شد. میزان جذب در طول موج ۴۲۰ نانومتر در برابر طول موج مرجع۶۳۰-۶۲۰ نانومتر اندازه گیری شد.

آنالیز آماری

از تست ANOVA یک طرفه و به دنبال آن تست  Tukey جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها به صورت میانگین ± خطای استاندارد میانگین بیان شد.

نتایج

در تست رفتاری پرش، طی ساعت اول و سوم آزمایش، عصاره گانودرما لوسیدوم در هر دو دوز ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم تاثیر قابل توجهی نسبت به گروه کنترل از خود نشان داد. با این حال، دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره گانودرما لوسیدوم به عنوان موثرترین دوز افرودیازیاک مشخص شد (شکل ۱ و ۲).

شکل ۱٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تست رفتاری پرش (ساعت اول) در موش های نر. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛ ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).
شکل ۲٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تست رفتاری پرش (ساعت سوم) در موش های نر. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛ ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).

تفاوت بسیار معنی داری در تست عملکرد جفت گیری موش ها مشاهده شد. نتایج نشان می دهد در موش های ماده تیمار شده با عصاره گانودرما لوسیدوم (۱۵۰ و ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم)، تعداد اسپرم مثبت بیشتری در مقایسه با گروه کنترل طی روزهای ۱۰، ۲۰ و ۴۰ مطالعه مشاهده شد. نتایج ما نشان می دهد در تست عملکرد جفت گیری، دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم نسبت به دوز ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم موثر تر بوده است. نتایج دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره گانودرما لوسیدوم قابل مقایسه با سیلدنافیل سیترات (کنترل مثبت) می باشد (شکل ۳).

 

شکل ۳٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تست عملکرد جفت گیری در موش های نر. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).

نتایج آزمون میل جنسی نشان می دهد که تعداد دخول و انزال ها در گروه های تیمار شده با عصاره گانودرما لوسیدوم بطور قابل توجهی نسبت به گروه کنترل بالاتر بود. نتایج امیدوار کننده ای از عصاره گانودرما لوسیدوم در تعداد دخول و انزال ها مشاهده شد. در این تست، تاثیر دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره گانودرما لوسیدوم حتی نسبت به سیلدنافیل سیترات بیشتر بود (شکل ۴ و ۵).

شکل ۴٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تعداد دخول ها در موش های نر. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).
شکل ۵٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تعداد انزال ها در موش های نر. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).

نتایج فعالیت های جهت یابی نشان می دهد که افزایش معنی داری در دفعات بو کشیدن، لیسیدن، بالارفتن و تیمار کردن آلت تناسلی موش های صحرایی وجود دارد. در این موضوع، دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره گانودرما لوسیدوم افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشته است (شکل ۶، ۷، ۸ و ۹).

شکل ۶٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر دفعات بو کشیدن ناحیه تناسلی. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).
شکل ۷٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر دفعات لیسیدن ناحیه تناسلی. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).
شکل ۸٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تعداد بالارفتن. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).
شکل ۹٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر تیمار کردن آلت تناسلی. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).

 

گانودرما لوسیدوم سبب افزایش معنی داری در سطح تستوسترون سرم موش های صحرایی نر در مقایسه با گروه کنترل گردید (شکل ۱۰).

شکل ۱۰٫ تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر سطح تستوسترون. تعداد حیوانات در هر گروه=۶؛ داده ها به صورت میانگین±خطای استاندارد میانگین؛  ap < ۰٫۰۵؛ bp < ۰٫۰۱؛ cp < ۰٫۰۰۱ در مقایسه با گروه کنترل بیان شد (تست یک طرفه ANOVA و تست Tukey).

 

بحث

تعداد پرش و دخول مهم ترین شاخص های میل جنسی به حساب می آیند. تعداد پرش نشان دهنده افزایش میل جنسی بوده و افزایش دخول موجب نعوظ آلت تناسلی و پاسخ هایی می شود که انزال را به دنبال دارد.

در این مطالعه، نتایج نشان می دهد که گانودرما لوسیدوم سبب افزایش تعداد پرش شده و مصرف مداوم عصاره گانودرما لوسیدوم افزایش میل جنسی در مقایسه با گروه کنترل و گروه سیلدنافیل سیترات (۵ میلی گرم/کیلوگرم) را به دنبال دارد.

 

 

توانایی انجام رابطه جنسی نه تنها به میل جنسی بستگی دارد بلکه به عملکرد نعوظ نیز بستگی دارد. اگر فردی از اختلال نعوظ رنج میبرد، علی رغم تمایل جنسی بالا، مانعی بزرگی در برقراری عملکرد جنسی ایجاد می شود. عملکرد جنسی با استفاده از مکانیسم های همودینامیک نعوظ الت تناسلی به موارد عصبی-عروقی بستگی دارد. بنابراین، افزایش تعداد دخول و انزال پس از مصرف گانودرما لوسیدوم نشان می دهد که عصاره بطور قابل توجهی عملکرد جنسی موش های صحرایی نر را افزایش می دهد. افزایش نعوظ به دنبال افزایش دخول هم مشاهده شده است. از این رو، عصاره گانودرما لوسیدوم می تواند از لحاظ درمان اختلالات نعوظ مورد بررسی قرار گیرد.

علاوه بر این، تعداد اسپرم های مثبت بیشتری در تست عملکرد جفت گیری موش های ماده مشاهده شد که پتانسیل افرودیازیاک عصاره را نشان می دهد. شباهت نتایج تست عملکرد جفت گیری عصاره اتانولی گانودرما لوسیدوم و سیلدنافیل سیترات نشان دهنده فعالیت افرودیازیاک یکسان این دو ترکیب است. اگرچه، در تست عملکرد جفت گیری، یک مهار معکوس در عملکرد جنسی در دوز ۳۰۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره در روز ۱۰ و ۴۰ مطالعه مشاهده شد که ممکن است به علت کاهش میل جنسی موش ها در نتیجه ارام بخش بودن عصاره در این دوز باشد. نتایج مشابهی در مهار جنسی مطالعه Afolayan و Yakubu و Ratnasooriya و Dharmasiri مشاهده شد که با نتایج کار ما مطابقت دارد.

فعالیت جهت گیری موش های صحرایی نر یکی از مهمترین پارامتر های ارزیابی فعالیت افرودیازیاک جوندگان می باشد. نتایج تست فعالیت جهت گیری موش های صحرایی نر نشان داد که عصاره گانودرما لوسیدوم در دوز ۱۵۰ میلی گرم/کیلوگرم افزایش قابل توجهی در تمایل موش های صحرایی نر نسبت به موش های ماده در مقایسه با گروه کنترل و سیلدنافیل سیترات (۵ میلی گرم/کیلوگرم) نشان داد.

مطالعات بسیاری گزارش کردند که افزایش میل جنسی ممکن است به دلیل افزایش سطح تستوسترون سرم و هورمون های هیپوفیز قدامی باشد. این هورمون ها به عنوان محرک های اصلی انتقال دهنده های عصبی مثل دوپامین به شمار می رود که به هدایت فعالیت های مربوط به رفتار های جنسی کمک می کنند. تستوسترون یک هورمون مهم استروئیدی بوده که از سلول های لیدیگ بیضه ترشح می شود. استفاده از تستوسترون به طور قابل توجهی سبب افزایش میل و عملکرد جنسی می شود. علاوه براین، تستوسترون اوج هیجان جنسی و انزال را افزایش می دهد.

 

 

نتایج مطالعه ما نشان می دهد که گانودرما لوسیدوم به طور قابل توجهی سطح تستوسترون در موش های صحرایی نر را افزایش داده است. افزایش سطح تستوسترون مهمترین عامل تعیین پتانسیل افرودیازیاک عصاره گانودرما لوسیدوم محسوب می شود.

برخی ترکیبات فعال زیستی نقش مهمی در افزایش سطح تستوسترون به صورت درونی و تقویت رفتارهای جنسی در مردان ایفا می کنند. این ترکیبات مکانیسم های ویژه ای دارند: استروئید ها با افزایش تولید اندروژن، آلکالوئید ها به واسطه اتساع رگ های خونی در اندام های تولید مثلی، ساپونین ها از طریق بافت غدد جنسی و سیستم عصبی مرکزی به کمک مکانیسم نیتریک اکسید، فلاونوئید ها با افزایش سنتز تستوسترون یا با جلوگیری از تخریب متابولیک آن عمل می کنند. استروئید ها یکی از ترکیبات غالب گانودرما لوسیدوم محسوب می شود. بنابراین، در مطالعه حاضر، افزایش فعالیت جنسی ممکن است به دلیل وجود استروئید ها در عصاره گانودرما لوسیدوم باشد.

نتیجه گیری

طبق گفته Solomon P. Wasser، گانودرما لوسیدوم از دیرباز جهت مدیریت اختلال عملکرد جنسی مردان مورد استفاده قرار می گرفت. این مطالعه با هدف بررسی و تعیین پتانسیل افرودیازیاک این گیاه انجام شد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که پارامتر های تست رفتاری پرش، تست عملکرد جفت گیری، فعالیت های جهت گیری و تست میل جنسی در حیوانات تیمار شده با گانودرما لوسیدوم نسبت به گروه تیمار شده با اب مقطر افزایش یافت. افزایش پارامتر های مذکور ممکن است به علت افزایش تاثیر عصاره گانودرما لوسیدوم بر سطح تستوسترون باشد. از این رو، می توان نتیجه گرفت عصاره گانودرما لوسیدوم می تواند به عنوان یک عامل افرودیازیاک مثبت باشد، که سبب تقویت عملکرد جنسی مردان دچار مشکل شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *